กองทุนพัฒนาการศึกษา

พัฒนาครู

ผู้เป็นหัวใจหลักของการศึกษาวิถีพุทธปัญญา

บุคลากรครูเป็นหัวใจหลักที่ช่วยหล่อหลอมเด็กๆ ให้เป็นไปตามวิถีของทอสี ดังนั้นการเป็นครูในโรงเรียนวิถีพุทธปัญญา นอกจากจะต้องมีความรู้ด้านวิชาการเพื่อสอนนักเรียนแล้ว คุณครูยังต้องทุ่มเท มุ่งมั่น เสียสละ และแน่วแน่ที่จะพัฒนาเด็กๆ ให้เป็นไปตามแนวทางของโรงเรียนด้วย

กองทุนพัฒนาการศึกษาพุทธปัญญาโรงเรียนทอสี จึงเกิดขึ้นด้วยความร่วมมือของโรงเรียนทอสี ผู้ปกครอง องค์กรเอกชน และผู้มีอุปการะคุณภายนอกต่างๆ เพื่อช่วยเป็นอีกหนึ่งกำลังสนับสนุนคุณครูผู้มีความตั้งใจดี ให้มีคุณภาพชีวิตที่มั่นคงในระยะยาว และจะได้มีแรงใจในการถ่ายทอดสิ่งที่ดีงามให้กับเด็กๆ ต่อไป

ในระยะสั้นกองทุนพัฒนาการศึกษาพุทธปัญญาโรงเรียนทอสี จะคอยส่งเสริมสวัสดิการของคุณครูในโรงเรียน ด้วยโครงการต่างๆ เช่น โครงการอาหารเช้า โครงการชวนครูออม และพยายามยกระดับมาตรฐานชีวิตโดยรวมของครูให้สูงขึ้น เพื่อคุณครูจะได้มีมาตรฐานชีวิตที่ดีขึ้นตามมา

หลังจากนั้นจะเข้าสู่กระบวนการพัฒนาชีวิตของครู ด้วยการ มอบทุนการศึกษาให้คุณครูผู้มีความตั้งใจ จัดการอบรมและการดูงานนอกสถานที่ เพื่อเปิดประสบการณ์ของคุณครูให้หลากหลาย และส่งเสริมการทำวิจัยด้านการศึกษาวิถีพุทธเพื่อเผยแพร่รูปแบบการสอนแนวนี้ในสังคมวงกว้าง นอกจากนี้ยังมีการ จัดซื้อสิ่งอำนวยความสะดวกที่เป็นประโยชน์ต่อการศึกษาวิถีพุทธปัญญาด้วย

ในระยะยาวกองทุนพัฒนาการศึกษาพุทธปัญญาโรงเรียนทอสี มีเป้าหมายเพื่อต่อยอดระบบการศึกษาวิถีพุทธให้กลายเป็นหนึ่งในระบบการศึกษาใหญ่ของประเทศ โดยจะให้การสนับสนุนโรงเรียนที่ต้องการจัดการศึกษาในแบบวิถีพุทธ พร้อมจัดทำสื่อการสอนที่สามารถใช้ได้ในสถานศึกษาทั่วไป และให้ทุนแก่นักเรียนผู้ด้อยโอกาส ได้มีโอกาสเข้าถึงการศึกษาในรูปแบบดังกล่าว

เมื่อทุกภาคส่วนเห็นความสำคัญของการพัฒนาครู และพร้อมจะส่งเสริมการศึกษาในวิถีพุทธปัญญาแล้ว ประเทศไทยก็จะมีคุณครูที่พร้อมเข้ามาต่อยอดและสร้างสรรค์สิ่งดีๆ มากขึ้น ส่งผลให้การพัฒนาระบบการศึกษาของไทยมีความก้าวหน้า และในอนาคตเราก็จะสามารถร่วมกันพัฒนาเด็กๆ ให้เป็นมนุษย์ผู้สร้างประโยชน์ต่อสังคมวงกว้างได้มากกว่าขึ้นเช่นกัน

“ครูที่ดี นอกจากมีเจตนาที่จะให้แล้ว ยังจะต้องเป็นผู้ที่เป็นตัวอย่างแก่ลูกศิษย์ ภาษาอังกฤษว่า ‘you teach what you are’ ไม่ใช่ ‘you teach what you know’ เวลาเด็กสัมผัส เด็กก็ไม่ได้สัมผัสสมองของครู เด็กไม่ได้สัมผัสความรู้ของมูลวิชาการในสมอง เด็กเขาสัมผัสอารมณ์ของเรา เด็กสัมผัสเมตตาในจิตใจของครู สัมผัสความหวังดีในจิตใจของครู สิ่งนั้นเป็นสิ่งที่ทำให้เด็กอยากเรียน ครูรักความเป็นครู นักเรียนยอมรับความเป็นนักเรียน ครูไม่รักความเป็นครู นักเรียนก็คงไม่ยอมรับความเป็นนักเรียน มันอยู่ด้วยกัน”

 

พระเทพพัชรญาณมุนี (ท่านเจ้าคุณอาจารย์ชยสาโร)

จากหนังสือ ความรู้แน่นหนา การศึกษาน้อยนิด

17 มกราคม 2548